.
..
.
دلتنگي........
دلتنگ شدن!
حس نبودن کسي ست،
که تمام وجودت
يکباره
تمنايِ بودنش را مي کند ...!!
چه تفسير زيبايي!؟
و من دير زماني ست، که لحظه به لحظه، وجودم دلتنگ مي شود....
دلتنگ حضور کسي که نگاهش سيب است و لبخندش انار!!
و من، به نيوتني بيچاره مي مانم!
بي خواب و بي قرار
از کشف جاذبه!
و عشق يعني، يک سبد سيب و انار........
و دلتنگي مفهوم آن
حتي اگر نزديک باشي!!
از جاده ي دلتنگي که بگذري
آنجا که مثل ساحل خاکي ست و مثل دريا آبي
مثل جنگل سبز است و مثل صحرا رنگ به رنگ!!
به شهر عشق مي رسي....
قبول داري؟ تا عشقي نباشد، دلي تنگ نمي شود؟؟!
عطر دلتنگي از گل عشق برمي خيزد!
يادم باشد، امروز از مادرم بپرسم :
که چرا تمام گل ها خوشبو نيستند؟؟
و چرا هنوز، حسن يوسف هاي خانه يمان، گل نداده اند؟؟
مگر عاشق نبودند؟؟
يادم باشد اين را هم از دوستي بپرسم :
که خوشبو نبودن تمام گل ها
به خوب نبودن همه ي آدم ها، ربطي دارد؟؟
مي دانم که او جواب همه ي سوال هايم را مي داند!!
و عشق يعني، من سوال و او نگاه..........
خدا را شکر که عطر دلتنگيِ من شيرين است!!
و اگر نسيم نبود، حتي اگر دلتنگ نبودم
عطر دلکش شکوفه هاي فروردین، کامم را تلخ مي کرد!!!
خدا را شکر......
و عشق يعني، بي نهايت تا خدا.........
جاده ي دلتنگي طولاني است
براي رسيدن بايد از کنار يک دنيا حرف ناگفتني
و يک بغل تنهايي بگذرم!!
درد دلم حتي در عمق جاده جا نمي شود..
اما نمي ترسم!
خدا با من است
من نسيم را دوست دارم!!!
حتماً، قلب کوچکم، بستر عشق بزرگم خواهد شد!
و در آغوش مي کشد، سرخي عشقم را !!
و عشق يعني، يک بغل ياس سپيد........
يادم باشد، شُمار گام هايم را بشُمارم!!؟
اگر اشتباه نکنم!
734 گام که بردارم،   خواهم رسيد!!
شنيده ام، در 101 گام اول، از خود بي خود خواهم شد!!
بعد از آن، 43 گام
هر گام منزلي!
گفتند که در هر منزل، تعلق خاطري ست از دنيا !!؟
و دل بايد کند از آن .......
شنيده ام
و گويي چشيده ام
که ته مانده ي مسير جاده ي دلتنگي را
سکوتي بغض آلود
و آرامشي شيرين در بر دارد!
آن لحظات را لبخند سيال فضاست...
590 گام آخر را خواهم دويد از شوق وصال!!
خواهم رسيد........
و عشق يعني، لحظه هاي ناب ناب.......
خواهم رسيد........
شايد به عشقي زميني که با او
به عشقي آسماني پيوند خواهم خورد!؟؟!
و عشق يعني، انتظار و انتظار......
غربت از ديدار يار...
بهار........
دوستي!
نامت را همواره تكرار خواهم كرد               
                 بهار من در راه است       بايد شكوفه هاي ياس را چيد

                              و در دفترچه ي خاطرات به يادگار گذاشت....بگو که مي آيي و

و دوستم داري.........

.
آری در این زمانه دلم تنگ است     هرچند بی بهانه دلم تنگ است
چشمت قرار بود بجوشد باز           باز ای شراب خانه دلم تنگ است
دستان من..نوازش گیسویت         دندانه های شانه دلم تنگ است
مجنون قصه های تو خود را کشت   یعنی که عاشقانه دلم تنگ است
من..کوچه کوچه کوچه دلم تاریک     من..خانه خانه خانه دلم تنگ است
در من تمشک بوسه نمی روید       زخمی بزن جوانه!دلم تنگ است
باران ترانه های لبم را شست         باران…لبم…ترانه…دلم…تنگ است
لبخند خاطرات مرا برگرد!!               برگرد کودکانه دلم تنگ است
دیروز یک نشانه ::دلم لرزید           امروز یک نشانه دلم تنگ است
سر را به شانه های که بسپارم       آه ای کدام شانه!دلم تنگ است